Laten wij niet moe worden goed te doen
“Laten wij niet moe worden goed te doen, want, wanneer het eenmaal tijd is, zullen wij oogsten, als wij niet verslappen.” (Galaten 6:9)
In het kader van ons jaarmotto “Samen oogsten” willen we dit keer bij bovenstaand gedeelte uit de Galatenbrief stil staan.
In deze brief wijst Paulus ons een aantal keren op twee verschillende uitgangspunten voor het leven: wet of belofte, slaaf of vrije en vlees of geest. Toen de mensen in Galatië voor het eerst het evangelie hoorden resulteerde dit in een geweldige opwekking.
Ze werden radicaal veranderd, leefden heel dicht bij de Here en er ging een krachtig getuigenis van hen uit in de gehele omgeving.
Helaas werden ze al heel snel beïnvloed door theologen die hen in verwarring brachten.
Paulus schrijft hierover in hoofdstuk 1:6-9.
Hun heerlijke vrijheid in Christus werd hen hierdoor ontnomen en ze kwamen weer terug onder het juk van de wet van zelfprestatie.
Hun vrijheid in Christus werd verwisseld voor de slavernij onder de wet.
Het leven vanuit de geest werd vervangen door het leven vanuit het vlees.
Wat een regelrechte ramp voor deze gemeenten in Galatië!
Toch staat dit gedeelte niet zomaar in Gods Woord.
Het wil ons waarschuwen voor de zelfde valkuilen in ons geestelijk leven.
Wat toen en daar met de Galatiërs gebeurde kan ook heel gemakkelijk met ons gebeuren.
Paulus vatte het samen met de woorden: “ Gij zijt begonnen met de Geest, eindigt gij nu met het vlees?” (3:3)
Hij illustreert deze samenvatting met een voorbeeld uit het leven van Abraham. God had Abraham en Sara een zoon beloofd.
Toen het lang duurde en het niet zo ging zoals Abraham en Sara zich hadden voorgesteld, dachten ze het zelf maar in de hand te nemen en zo God maar een handje te helpen.
Vanuit hun eigen werken (vlees) werd later, met tussenkomst van Hagar, Ismaël geboren.
Direct na de geboorte van Ismaël begonnen de problemen, die uiteindelijk leidde tot een diepe vijandschap tussen het volk Israël en de Arabische volken.
Het was de vrucht van het vlees , waaruit we tot op de dag van vandaag nog van oogsten.
Zaaien en oogsten zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden, net zoals Paulus ons leert in Galaten 6:8
“Wie op de akker van zijn vlees zaait, zal uit zijn vlees verderf oogsten, wie op de akker van de geest zaait, zal uit de Geest eeuwig leven oogsten.”
Abraham zaaide op de akker van zijn vlees en oogstte vanuit datzelfde vlees vreselijk verderf, waar zijn nageslacht voordurend de vruchten van moest plukken.
In Galaten 5:19-21 wordt de oogst vanuit het vlees opgesomd: “hoererij, onreinheid, losbandigheid, afgoderij, toverij, veten, twist, afgunst, uitbarstingen van toorn, zelfzucht, tweedracht, partijschappen, nijd, dronkenschap en brasserijen” dit is het verderf, dat vanuit het vlees geoogst wordt.
Nu kunnen we ook begrijpen dat Paulus net daarvoor schrijft:
“Want wie Christus Jezus toebehoren, hebben het vlees met zijn hartstochten en begeerten gekruisigd.” (5:24)
Is het vlees van ons werkelijk gekruisigd…hebben we ons volledig aan Hem uitgeleverd bij het kruis en zijn dood als ons sterven aan het kruis aanvaard?
Aan de andere kant lezen we ook over de heerlijke oogst vanuit een leven door de Geest: “liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.” (5:22)
Volgens Galaten 6:8 kunnen we: of verderf oogsten, of eeuwig leven oogsten. Waar kiezen we voor?
Helaas zijn er vele vleselijke christenen die reeds nu al, in dit leven, verderf oogsten.
Ze zien hun leven steeds nuttelozer en vruchtelozer worden en ervaren, dat de Here hen niet meer tot zegen voor anderen stelt.
Vaak zien ze hun eigen kinderen de rug naar God toekeren en langzamerhand hun gezin uit elkaar vallen.
Onreinheid, losbandigheid, afgunst en zelfzucht verdrijven steeds meer het heerlijke overwinningsleven met de Here.
Het verderf oogsten is reeds in zo’n leven begonnen!
Mocht u zich herkennen in bovenstaande regels dan roep ik u met grote bewogenheid op, u opnieuw aan de Here toe te wijden en het vlees opnieuw bij het kruis te brengen om vervolgens in de geest verder te gaan.
Dan mogen we op zijn belofte rekenen en niet meer op ons zelf, maar volledig op Hem vertrouwen.
Dan mogen we onze, geestelijke, verdwaalde kinderen opnieuw bij de Here brengen en vragen of Hij hen opnieuw wil aanraken met zijn overweldigende liefde.
Dan gaat Hij ons leven vruchtbaar maken en zullen we ook nu reeds vanuit de geest eeuwig leven oogsten.
In het vers boven deze Pastory worden we opgeroepen “niet moe te worden goed te doen”.
Paulus schrijft in Romeinen 3:12
“er is niemand , die doet wat goed is, zelfs niet één!”
Alleen van de Here lezen we dat Hij weldoende (goeddoende) rondgetrokken is. (Hand. 10:38)
Voordat de mens van de “boom der kennis van goed en van kwaad” gegeten heeft, deed de mens alleen maar goed.
Na de zondeval kon de mens geen goed meer doen…alleen maar kwaad!
Na de wedergeboorte zijn we weer instaat om vanuit de Geest “goed” te doen. Voor het woordje “goed “ mogen we ook het “juiste, lieflijke” lezen.
Laten we niet moe worden.
Geef het leven met de Here niet op!
Er komt een tijd dat we zullen oogsten.
Vanuit de tekenen van de tijd, weten we dat dit moment heel dicht bij is.
We leven in de laatste dagen…juist nu komt het er op aan, dat we niet verslappen, maar net zoals de eerste gemeente blijven volharden in het “onderwijs, de gemeenschap, het breken van het brood en de gebeden”. (Hand. 2:42)
Paulus schrijft over de gebeurtenis in 2 Cor. 5:10 “Want wij moeten allen voor de rechterstoel van Christus openbaar worden, opdat een ieder wegdrage wat hij in zijn lichaam verricht heeft, naardat hij gedaan heeft, hetzij goed, hetzij kwaad”.
We hebben hier te maken met de beoordeling van de gemeente.
Bij dit oordeel gaat het niet om verloren gaan of behouden worden, maar om beloond te worden of “schade te lijden”. (zie 1 Cor. 3:14-15)
De uitdrukking “openbaar worden” betekend letterlijk “onthuld worden”.
Dan zullen zaken aan het licht komen, die misschien nu altijd verborgen bleven. Dingen die nooit beleden zijn en ons geestelijk leven verwoestten.
Wat is het belangrijk om transparant met elkaar om te gaan en de zonden waarmee we elkaar pijn gedaan hebben belijden en om vergeving vragen. Wanneer we het hier niet doen, wordt het voor de rechtstoel van Christus geopenbaard en dan zullen we met diepe schaamtegevoelens geconfronteerd worden.
Daarom:
zolang het nog kan en de Here nog niet gekomen is…
reken af met de blokkades die ons geestelijk leven in de weg staan…
wijd u opnieuw aan de Here…
laten we niet moe worden om goed te doen, want de tijd om te oogsten is heel dichtbij gekomen!