Veertig dagen lang hun verschijnende…

- En dat is vier…
Dat getallen in de Bijbel vaak een bijzondere betekenis hebben is ons waarschijnlijk wel bekend.
In deze pastory wil ik het met u hebben over het getal vier.
De eerste keer dat we dit getal tegenkomen is in Genesis 1:14-19.
Het gaat hier om de vierde scheppingsdag, waarop de Here God de zon, maan en sterren aan de hemel een plaats geeft.
Vanaf dat moment werden de vaste tijden van dagen en jaren ingesteld.
Met de vierde dag begint een tweede serie van drie scheppingsdagen.
Tijdens de eerste drie dagen worden de hemelen, zeeën en aarde geschapen, terwijl gedurende de laatste drie dagen deze drie elementen van de schepping met respectievelijk planeten, vogels, vissen, dieren en tenslotte de mensen gevuld worden.
Op de vierde dag begint de Here God dus met het invullen van de schepping, zoals Hij deze tijdens de eerste drie dagen geschapen heeft.
Op de vierde dag laat God zijn majesteit aan de hemel zien, Hij de eeuwige die de vaste tijden, dagen en jaren in zijn hand heeft.

- En dat is veertig…
Het getal veertig komen we voor het eerst tegen in Genesis 7:17 waar we kunnen lezen over de zondvloed en de slagregens die in veertig dagen de aarde geheel onder water zetten.
We lezen over Mozes, die veertig dagen op de berg bij God was en over de veertig jaren, waarin het volk Israël door de woestijn trok, opweg naar het beloofde land.
In 1 Koningen 19:8 lezen we over Elia die veertig dagen onderweg was naar de berg Horeb, waar Hij God ontmoette.
We lezen over de Here Jezus die veertig dagen in de woestijn verzocht werd.

Over de Here Jezus lezen we, dat Hij veertig dagen na zijn geboorte in de tempel aan God voorgesteld werd en omarmd door Simeon.

Na zijn opstanding verscheen de Here Jezus gedurende een periode van veertig dagen aan zijn discipelen.

Op de veertigste dag werd de Here Jezus verhoogd en zette Hij zich aan de rechterhand van de Vader in de hoge hemelen.
Net zo als op de vierde dag de zon en de maan hun plaats in de hemel kregen, zo verkreeg onze Heiland op deze veertigste dag zijn verhoogde positie in de hemelen…en wij met Hem.
Paulus schrijft in Efeziërs 2:6 dat wij in Christus een plaats in de hemelse gewesten gekregen hebben.
Dit was de vrucht van zijn hemelvaart op de veertigste dag.
De vierde scheppingsdag, maar ook de veertigste dag doen ons omhoog zien, juist zoals de Galileese mannen in Handelingen 1:11 deden.

- En dat is vierhonderd…
Het getal vierhonderd komen we voor het eerst tegen in Genesis 15:13, waar we kunnen lezen dat de nakomelingen van Abraham vierhonderd jaar in slavernij verdrukt zullen worden.

Na deze vierhonderd jaar van Egyptische slavernij zal de Here echter zijn hemelse majesteit tonen en zijn volk met grote macht en heerlijkheid uitleiden.
Niet alleen de farao, maar ook alle Egyptische afgoden moesten voor de majesteit van de God des hemels buigen en uiteindelijk zijn volk laten gaan.

Nergens komt de hemelse majesteit van de God van Israël zo tot uiting in het Oude Testament als bij de uittocht uit Egypte. Vele jaren later hebben de volkeren het nog over de wonderlijke verlossing van Israël uit Egypte.

- En dat is vierduizend…
De globale tijdsberekening geeft aan dat de Here Jezus vierduizend jaar na Adam geboren werd.
In het bovenstaand stukje zagen we dat, na vierhonderd jaar, het paaslam geslacht werd om zijn volk te bevrijden.
Nu zien we dat, na vierduizend jaar, het Paaslam verscheen om de mensheid van de zondeslavernij te verlossen.
Opnieuw werd de hemel geopend en mochten we omhoog kijken naar de hemelse heerlijkheid waarin ook dit keer opnieuw de majesteit van God, de schepper van alle dingen zichtbaar werd.

Zo hoop ik van harte dat de veertig dagen tussen Pasen en hemelvaart ons opnieuw doen opzien naar boven.